09127499479 سیبا 0104622901006 رضا شیخ محمدی در برخی جراید و نشریّات سابق صفحه یا ستونی بود به نام «عکسها و حرفها» که در آن نور و کادربندی در کنار کلمه و جملهبندی نشسته بود و از نظر من همجواری جالبی بود. سالها گذشت و فرصتی دست داد تا در عرصهی وب، جلوهی تازهای از این شوق را به نمایش بگذارم؛ در وبلاگ ax.blogfa که با نام کاربری دوحرفیاش، مشتاقان بسیاری در سراسر جهان دارد؛ ولی قسمت رضا شیخمحمّدی بود که در نیمهی مرداد ۸۷ به طور اتّفاقی تصاحبش کند. بلاگفا صفحات بیپست و آزمایشی را حذف میکند. این نام کاربری هم مدّتها بیدلیل در دست کاربر یا کاربرانی معطّل مانده بود و من بعد از ماهها کمینگذاری و رصد، در زمان کوتاهی که آزاد شده و کسی تملّکش نکرده بود، صیدش کردم. طالبان داشتن این نام کاربری البتّه میتوانند با ایمیل یا شمارهی همراه من تماس بگیرند.
توضیحات: ۱. دهلی، همایونتمب (مقبرهء همایونشاه)، تیر ۸۹ ۲. مسجد جامع دهلی ۳. طلبهء اهل سنت / دهلی ۴. مسجد جامع دهلی ۵. مسجد جامع دهلی ۶. نزدیک مسجد جامع دهلی ۷. مسجد جامع دهلی ۸. در یک قصر قدیمی / شهر جیپور مرکز ایالت راجستان (غرب هندوستان) ۹. دهلی، قطب منار ۱۰. تاج محل ۱۱. عمارتی قدیمی نزدیک نظامالدین اولیاء / دهلی ۱۲. نظامالدّین اولیاء / دهلی ۱۳. نزدیک مسجد جامع دهلی ۱۴. قطب منار ۱۵. مدرسهای در دهلی ۱۶. همایونتمب ۱۷. قطب منار ۱۸. مدرسهء علمیّه ۱۹. قطب منار ۲۰. نظامالدّین اولیاء ۲۱ و ۲۲. همایونتمب ادامه دارد
یکی دیگر از کاکتوسهای من که در اوایل دههء هفتاد شمسی در گلخانهام در قم نگهداری میکردم و به گل نشست. عکس را با دوربین آنالوگ زنیت ۱۲۲ گرفتم. دوست مهندسی در شهر صنعتی البرز قزوین داشتم که مدیر کارخانهء زیپسازی بود و در همان سنوات با ایشان آشنا و به پیوست آن با کاکتوس آشنا شدم. او به این دسته گیاهانی که در عکس مشاهده میکنید، عنوان علمی دیگری اطلاق میکرد که فعلا فراموشم شده و هر وقت یافتم، در اینجا درج خواهم کرد.
همیشه بر این باور بودهام که یکی از وظایف عمدهی عکّاسی، ثبت دقایق و لحظاتی است که چشم آدمی در شرایط طبیعی قادر به روءیت آن نیست؛ و اگر هم باشد لحظاتی است چنان زودگذر و آنی که تاءمّل در آن برایمان مقدور نیست. عکس، این امکان را به ما میدهد که چنین وقایعی را منجمد و فریز کنیم و هر قدر دلمان خواست در آن بنگریم. تصویری که مشاهده میکنید، منظرهی ثبت صاعقه با دوربین عکّاسی است. گرچه این سوژه تکراری و کلیشهای است، ولی همچنان جذّابیّت خود را دارد. این عکس را در قزوین گرفتم و روی بام همان منزلی که به جای منزل «شادمهان» (نمایندهی قزوین در مجلس شورای ملّی زمان شاه) برای روحانیّون مدرّس ساخته شد و ما مدّتی در آن اسکان داشتیم. دوربینم مدل روسی و از نوع بسیار ارزانقیمت (در حدّ ۷۵۰ تومان) بود. ارزانبودنش نکته داشت: تمام تنظیماتش دستی و مانوال بود و مردم عادی حوصلهی کار با آن را نداشتند. در شبی ابری و بارانی در مرداد ۷۲ که آسمان رعد و برق میزد، فاصلهی دوربین را روی بینهایت گذاشتم و دیافراگم را روی ۱۶ و سرعت را روی B. دوربین را روی سهپایه و در حالی که دکلانشورش را قفل کردم، رو به نقطهی تاریکی در آسمان قرار دادم و منتظر ماندم. با زدن اوّلین رعد و برق، دکلانشور را آزاد کردم. نور صاعقه روی فیلم خام ثبت شده و عکس حاصله این بود که میبینید.
|+| نوشته شده توسط
شیخ در سه شنبه بیست و دوم مرداد 1387
|
در سال ۷۶ در قم برای خودم یک گلخانهی کوچک برای نگهداری کاکتوس kaktoos درست کرده بودم. جذّابیّتی داشت داشتن گیاهانی کوچک که برای بقا به آب اندک قانعند و در موقعیّتهای جغرافیایی گرمسیر شبیه قم ما دوام میآورند. آنچه در این خصوص برای من از همه عجیبتر بود، گلدادن کاکتوس بود. این تضاد را دوست داشتم که از بطن گیاهی که به ظاهر خشن و خاردار است، گل که سمبل لطافت است، بیرون بجهد. در تصویر یکی از کاکتوسهای آن دورهی مرا میبییند که بعد از مدّتی نگهداری به گل نشسته است و از آن با دوربین «زنیت» عکس گرفتهام.
|+| نوشته شده توسط
شیخ در شنبه نوزدهم مرداد 1387
|
